hy    |   fr

Զատուցանեմ (ուցի)

va.

to separate;
to divide;
to distinguish, to discern;
to consecrate, to offer.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—ուցանեմ

Voix Active

Indicatif
Présent
ես զատուցանեմ
դու զատուցանես
նա զատուցանէ
մեք զատուցանեմք
դուք զատուցանէք
նոքա զատուցանեն
Imparfait
ես զատուցանեի
դու զատուցանեիր
նա զատուցանէր
մեք զատուցանեաք
դուք զատուցանեիք
նոքա զատուցանեին
Aoriste
ես զատուցի
դու զատուցեր
նա զատոյց
մեք զատուցաք
դուք զատուցէք
նոքա զատուցին
Subjonctif
Présent
ես զատուցանիցեմ
դու զատուցանիցես
նա զատուցանիցէ
մեք զատուցանիցեմք
դուք զատուցանիցէք
նոքա զատուցանիցեն
Aoriste
ես զատուցից
դու զատուսցես
նա զատուսցէ
մեք զատուսցուք
դուք զատուսցջիք
նոքա զատուսցեն
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ զատուցաներ
դուք մի՛ զատուցանէք
Impératif
դու զատո՛
դուք զատուցէ՛ք
Exhortatif (thème du présent)
դու զատուցանիջիր
դուք զատուցանիջիք
Exhortatif (thème du passé)
դու զատուսջի՛ր
դուք զատուսջի՛ք